Po kąpieli osusz psa ręcznikiem, a następnie wysusz suszarką z chłodnym lub letnim nawiewem, prowadząc powietrze zgodnie ze wzrostem sierści. Nie pocieraj włosa, ponieważ możesz go splątać i połamać. Przygotuj spokojne miejsce, dobrze chłonące ręczniki oraz szczotkę dopasowaną do rodzaju sierści.
Technika suszenia zależy od wielkości psa, długości włosa i obecności podszerstka. Sprawdź, jak zrobić to bezpiecznie i ograniczyć stres zwierzęcia.
Co przygotować przed suszeniem psa?
Wszystkie akcesoria połóż w zasięgu ręki jeszcze przed rozpoczęciem kąpieli. Dzięki temu nie zostawisz mokrego psa bez nadzoru i sprawniej przejdziesz do osuszania.
Przydadzą się:
- ręczniki z mikrofibry lub inne materiały o wysokiej chłonności,
- suszarka z regulacją temperatury i siły nawiewu,
- szczotka dobrana do rodzaju sierści,
- grzebień do końcowego rozczesania,
- mata antypoślizgowa lub stabilne podłoże,
- przysmaki pomagające nagradzać spokojne zachowanie.
W przypadku dużego psa albo gęstej sierści przygotuj kilka ręczników. Materiał szybko nasiąka wodą, a mokry ręcznik przestaje skutecznie odbierać wilgoć.
Jak osuszyć psa ręcznikiem?
Bezpośrednio po spłukaniu pozwól psu otrząsnąć się, ale dopiero po wstępnym odciśnięciu większości wody. W ten sposób ograniczysz rozchlapywanie i skrócisz późniejsze suszenie.
Nie wycieraj psa energicznymi, okrężnymi ruchami. Przy długiej sierści takie pocieranie sprzyja powstawaniu kołtunów, a także może łamać włos.
Stosuj następującą kolejność:
- delikatnie odciśnij wodę dłońmi z grzbietu, boków i kończyn,
- narzuć na psa chłonny ręcznik i dociskaj go partiami,
- wymień ręcznik, gdy stanie się ciężki i mokry,
- osusz łapy oraz przestrzenie między opuszkami,
- na końcu delikatnie wytrzyj zewnętrzną część uszu.
Ręcznik z mikrofibry dobrze sprawdza się przy dużej ilości wody. Możesz nim owinąć psa, jednak nie zakrywaj szczelnie pyska i obserwuj, czy zwierzę czuje się swobodnie.
Najpierw odciśnij jak najwięcej wody ręcznikiem, a dopiero potem włącz suszarkę. Krótszy kontakt z nawiewem zmniejsza ryzyko przesuszenia skóry i sierści.
Jak suszyć psa suszarką?
Ustaw urządzenie na niski lub średni nawiew oraz chłodne albo lekko ciepłe powietrze. Gorący strumień może podrażnić lub poparzyć skórę, szczególnie w miejscach z rzadszą sierścią.
Trzymaj suszarkę w odległości około 20–30 cm od ciała. Nie kieruj nawiewu stale w jeden punkt, zwłaszcza na głowę, uszy, brzuch i pachy.
Przy suszeniu wykonuj spokojne ruchy i kontroluj temperaturę dłonią. Jeśli powietrze jest nieprzyjemnie gorące dla Ciebie, będzie również zbyt ciepłe dla psa.
W jakiej kolejności suszyć psa?
Najwygodniej pracować od przodu do tyłu oraz od góry do dołu. Rozpocznij od szyi i grzbietu, potem przejdź do boków, podbrzusza, ogona, nóg, łap, a na końcu zajmij się głową i uszami.
Podczas suszenia rozdzielaj sierść szczotką i kieruj nawiew aż do skóry. W przypadku gęstego podszerstka wysuszenie wyłącznie wierzchniej warstwy nie wystarczy.
Jak suszyć różne rodzaje sierści?
Sierść krótka i gładka
Po dokładnym odciśnięciu ręcznikiem krótka sierść często schnie szybko. Delikatnie przeczesuj ją miękką szczotką zgodnie z kierunkiem wzrostu włosa, jednocześnie prowadząc nawiew po grzbiecie i bokach.
W ciepłym pomieszczeniu zdrowy pies może doschnąć bez suszarki, jeśli jego sierść jest tylko lekko wilgotna. Nie zostawiaj go jednak w przeciągu ani na zimnym podłożu.
Sierść z gęstym podszerstkiem
Husky, szpice i podobne rasy wymagają szczególnej staranności. Podszerstek może długo zatrzymywać wilgoć, dlatego rozdzielaj włos warstwami i szczotkuj go aż do skóry.
Przy takim typie sierści można delikatnie unosić włos pod kątem lub pod włos, aby nawiew docierał głębiej. Nie pozwalaj psu kłaść się na mokrej lub ciepłej sierści, ponieważ może się spłaszczyć i sfilcować.
Sierść długa i jedwabista
Yorkshire terrier, maltańczyk czy chart afgański potrzebują łagodnego nawiewu prowadzonego z góry na dół. Szczotkuj włos zgodnie z jego naturalnym kierunkiem, unikając szarpania i gwałtownych ruchów.
Przy długiej sierści pomocna może być lekka odżywka do rozczesywania przeznaczona dla psów. Ogranicza elektryzowanie i ułatwia prowadzenie szczotki, ale kosmetyk powinien być dobrany do kondycji włosa.
Sierść wystawowa
Psa przygotowywanego do wystawy należy wysuszyć dokładnie suszarką i jednocześnie modelować sierść. Włosy układaj zgodnie z wymaganiami rasy, wykorzystując szczotkę pudlówkę lub grzebień o szeroko rozstawionych zębach.
Po zakończeniu pracy sierść powinna być całkowicie sucha, a następnie schłodzona chłodniejszym nawiewem. Do czasu ostygnięcia włosa pies nie powinien długo leżeć, aby nie odgnieść ułożonej szaty.
Jak suszyć głowę, uszy i łapy?
Głowę susz na końcu, gdy pies jest już spokojniejszy i przyzwyczajony do dźwięku urządzenia. Nawiew kieruj z większej odległości, omijając oczy, nos oraz bezpośrednie wnętrze uszu.
Brody i grzywki nie szarp. Rozczesuj je od nasady ku końcówkom, a powietrze prowadź w tym samym kierunku. Po zakończeniu delikatnie osusz małżowiny uszne z zewnątrz i sprawdź, czy nie pozostała w nich wilgoć.
Łapy wymagają osobnego sprawdzenia, ponieważ między palcami i pod opuszkami zatrzymuje się dużo wody. Osusz je przez dociskanie ręcznika, a następnie dosusz spokojnym nawiewem.
Wilgoć pozostawiona przy skórze, między palcami lub pod gęstym podszerstkiem może sprzyjać podrażnieniom, kołtunieniu i nieprzyjemnemu zapachowi.
Co zrobić, gdy pies boi się suszarki?
Nie przykładaj urządzenia do psa od razu po włączeniu. Najpierw pozwól mu obejrzeć suszarkę, potem uruchom ją w większej odległości i nagradzaj spokojne zachowanie.
Przyzwyczajanie najlepiej rozpocząć poza kąpielą. Krótkie ćwiczenia trwające kilka minut są mniej obciążające niż długa próba przeprowadzona wtedy, gdy pies jest już zmęczony i mokry.
Pomaga również:
- cicha suszarka lub profesjonalna suszarka groomerska z regulacją nawiewu,
- spokojny głos i ograniczenie nagłych ruchów,
- mata antypoślizgowa zapewniająca stabilność,
- nagradzanie po każdym spokojnym etapie,
- przerwanie pracy, gdy pies wyraźnie narasta w stresie.
Nie zmuszaj zwierzęcia do długiego kontaktu z głośnym urządzeniem. Jeśli lęk jest silny, warto skonsultować sposób postępowania z behawiorystą lub skorzystać z pomocy doświadczonego groomera.
Kiedy pies może wyschnąć bez suszarki?
Pozostawienie psa do samoistnego wyschnięcia jest możliwe przy ciepłej pogodzie, w ogrzanym pomieszczeniu i przy sierści, która nie zatrzymuje długo wilgoci. Zwierzę powinno przebywać w ruchu lub pod kontrolą, aby nie położyło się na mokrym włosie.
Nie wypuszczaj mokrego psa na zimno, deszcz ani silny wiatr. Po kąpieli ogranicz wyjście do krótkiego spaceru na potrzeby fizjologiczne, szczególnie gdy sierść jest gęsta lub pies szybko marznie.
Samoczynne schnięcie nie jest dobrym rozwiązaniem dla psów z obfitym podszerstkiem, długim włosem ani dla zwierząt przygotowywanych wystawowo. W tych przypadkach wilgoć może długo pozostawać przy skórze i powodować filcowanie.
Jak sprawdzić, czy pies jest już suchy?
Nie oceniaj sierści wyłącznie po jej wierzchu. Rozchyl włos w kilku miejscach: na karku, grzbiecie, brzuchu, pachach, pachwinach, ogonie i między palcami.
Jeśli przy skórze czujesz chłód lub wilgoć, kontynuuj suszenie słabszym nawiewem. Na koniec przeczesz psa grzebieniem zgodnie z kierunkiem wzrostu włosa i sprawdź, czy nie powstały splątania.
Po suszeniu obserwuj zachowanie psa. Drżenie, intensywne drapanie, zaczerwienienie skóry albo nieprzyjemny zapach utrzymujący się mimo kąpieli wymagają konsultacji z lekarzem weterynarii.
Warto zapamiętać:
- Najpierw odciśnij wodę ręcznikiem, bez energicznego pocierania.
- Używaj chłodnego lub umiarkowanie ciepłego nawiewu.
- Susz sierść aż do skóry, szczególnie przy gęstym podszerstku.
- Omijaj oczy, nos i bezpośrednie wnętrze uszu.
- Nie wypuszczaj niedosuszonego psa na zimno ani przeciąg.
