Schipperke to mały, energiczny pies stróżujący o dużej inteligencji, czarnym umaszczeniu i charakterystycznej kryzie. Potrzebuje ruchu, zajęcia oraz bliskiego kontaktu z rodziną, ale nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Sprawdź, czy jego temperament pasuje do Twojego stylu życia.
Jak wygląda schipperke?
Schipperke jest niewielkim, lecz mocno zbudowanym psem w typie szpica. Dorosłe osobniki mierzą zwykle około 25–33 cm w kłębie, choć spotyka się zakres 20–40 cm. Masa ciała wynosi 3–9 kg, a za korzystną uznaje się najczęściej wagę 4–7 kg.
Głowa ma klinowaty kształt, kufa zwęża się w stronę czarnego nosa, a małe, trójkątne uszy stoją i kierują się do przodu. Ciemnobrązowe, migdałowe oczy nadają mu czujny wyraz. Sylwetka jest krótka, szeroka i harmonijna, dlatego pies wygląda bardziej krzepko, niż sugerowałby jego wzrost.
Szata składa się z twardego, prostego włosa okrywowego oraz miękkiego, gęstego podszerstka. Na szyi tworzy się efektowna kryza, a na tylnej stronie kończyn i ogonie występuje delikatne pióro. Standard FCI uznaje jednolicie czarne umaszczenie. W niektórych krajach dopuszcza się także barwę brązową, kremową lub blond.
Jaki charakter ma schipperke?
Ten pies jest ciekawski, odważny i stale gotowy do działania. Chętnie sprawdza każdy zakamarek, szybko reaguje na dźwięki i mocno przywiązuje się do opiekuna. Izolacja oraz długie pozostawanie samemu mogą wywoływać frustrację, szczekanie i zachowania destrukcyjne.
Wobec rodziny schipperke bywa czuły, pogodny i kontaktowy. Lubi pieszczoty, a po aktywnym dniu może odpoczywać na kolanach. Nie jest jednak maskotką – dzieci powinny szanować jego przestrzeń, nie ciągnąć za sierść ani nie przerywać mu snu.
Schipperke wobec obcych i zwierząt
Nieufność wobec obcych należy do naturalnych cech tej rasy. Pies nie zastąpi dużego obrońcy, lecz jako alarm będzie bardzo przekonujący. Jego donośne szczekanie szybko informuje domowników o gościu, przechodniu lub nietypowym hałasie.
Kontakty z innymi psami zazwyczaj układają się dobrze, choć sprowokowany osobnik może być uparty. Dawny instynkt tępiciela gryzoni sprawia, że koty i małe zwierzęta mogą zostać potraktowane jak zdobycz. Wczesne, spokojne zapoznanie zwiększa szansę na zgodne życie pod jednym dachem.
Jak wychowywać i szkolić schipperke?
Schipperke szybko kojarzy fakty i chętnie współpracuje z człowiekiem. Najlepsze rezultaty daje trening oparty na nagradzaniu, krótkich sesjach oraz różnorodnych ćwiczeniach. Monotonia szybko go zniechęca – inteligentny pies znajdzie wtedy własne zajęcie.
Socjalizację należy rozpocząć już w okresie szczenięcym. Pies powinien poznawać ludzi, spokojne psy, ruch uliczny, różne podłoża i codzienne dźwięki. Granice trzeba wyznaczać łagodnie, ale konsekwentnie. Krzyk oraz kary fizyczne osłabiają zaufanie i zwykle nasilają problem ze szczekaniem.
Rasa dobrze sprawdza się w agility, flyballu, obedience, dog dancing oraz zabawach węchowych. Przywołanie wymaga szczególnej pracy, ponieważ ciekawość i instynkt łowiecki mogą skłonić psa do pogoni za małym zwierzęciem. Bezpieczne spuszczanie ze smyczy jest rozsądne dopiero wtedy, gdy reakcja na komendę jest pewna.
Schipperke może mieszkać w małym mieszkaniu, jeśli codziennie otrzymuje ruch, ćwiczenia umysłowe i kontakt z rodziną.
Jak zapewnić mu ruch i dobre warunki?
Mały rozmiar nie oznacza małych potrzeb. Schipperke lubi długie spacery, bieganie, pływanie, aportowanie i tropienie. Deszcz ani chłód zwykle nie są dla niego przeszkodą, ponieważ gęsty podszerstek chroni ciało przed wilgocią i zimnem.
W mieszkaniu może czuć się dobrze, lecz nuda szybko przeradza się w nadmierną wokalizację. Codzienny plan powinien obejmować spacer, krótką naukę oraz zabawę wymagającą szukania lub rozwiązywania prostego zadania. Czy spokojny opiekun może podołać takiemu psu? Tak, pod warunkiem że zapewni mu regularne zajęcia, nawet jeśli sam nie uprawia sportu.
Do zalet rasy należą przywiązanie do rodziny, podatność na szkolenie, odporność i łatwe utrzymanie. Trudności mogą stanowić szczekliwość, samotność, instynkt łowiecki oraz potrzeba konsekwentnej socjalizacji.
Jak żywić i pielęgnować schipperke?
Ten pies zwykle ma dobry apetyt, dlatego porcje trzeba dopasować do wieku, masy ciała i aktywności. Szczenię potrzebuje karmy o większej koncentracji energii, natomiast dorosły osobnik powinien otrzymywać dietę, która nie sprzyja tyciu. Nadprogramowy kilogram jest przy małej sylwetce szybko widoczny.
Można wybrać pełnoporcjową karmę mokrą, suchą z małymi granulkami albo prawidłowo skomponowane żywienie domowe. Nie należy mieszać różnych sposobów karmienia w jednym posiłku bez wyraźnej potrzeby. Smakołyki trzeba wliczać do dziennego bilansu, a wodę zapewniać stale.
Pielęgnacja jest nieskomplikowana. Wystarcza szczotkowanie raz w tygodniu lub raz na dwa tygodnie, natomiast w okresie linienia zabieg powinien odbywać się częściej, nawet codziennie. Kąpiel wykonuje się według potrzeb. Warto kontrolować zęby, uszy, oczy, pazury oraz skórę pod gęstą sierścią.
Jak dbać o zdrowie schipperke?
Schipperke uchodzi za rasę odporną i długowieczną. Średnia długość życia wynosi około 14–17 lat, a niektóre psy dożywają 18 lat, sporadycznie nawet dłużej. W upalne dni gęsta szata zwiększa ryzyko przegrzania, dlatego intensywny wysiłek lepiej planować rano lub wieczorem.
Wśród problemów opisywanych u rasy wymienia się oligodoncję, dysplazję pęcherzykową włosów czarnych, choroby oczu, cukrzycę typu I oraz zaburzenia stawów. Szczególną uwagę zwraca galaktosialidoza, dziedziczna choroba metaboliczna. Badania genetyczne rodziców pomagają ograniczyć ryzyko przekazania wadliwej mutacji potomstwu.
Przed zakupem szczenięcia warto sprawdzić dokumentację zdrowotną rodziców, warunki odchowu i sposób socjalizacji miotu. W Polsce rasa jest rzadka, więc na szczenię często trzeba poczekać. Cena psa z legalnej hodowli zależy od pochodzenia i badań, a podawane kwoty wahają się od około 3500 do 8000 zł.
Skąd pochodzi schipperke?
Historia rasy wiąże się z Belgią i dawnymi małymi psami pasterskimi typu Leuvenaar. Większe osobniki dały początek owczarkom belgijskim, natomiast mniejsze wykorzystywano do pilnowania warsztatów, drobiu, domów i barek oraz tępienia szczurów.
Pierwsze wzmianki o podobnych psach pochodzą z XV wieku. W XVII wieku były popularne wśród belgijskich rzemieślników, szczególnie szewców z Brukseli. W 1888 roku powstał pierwszy belgijski klub rasy i opracowano wzorzec. Schipperke należy do grupy I FCI, sekcji 1, obejmującej owczarki.
Nazwa flamandzka oznacza małego pasterza. Opowieść o pochodzeniu od słowa oznaczającego kapitana lub marynarza jest uznawana za późniejszą legendę. Do Polski pierwsze psy tej rasy sprowadzono w 2004 roku, dlatego nadal spotyka się je u nas sporadycznie.
